ABD’de milyonerlerin profili hızla değişiyor; artık nakit paraya kolayca erişemeyen “illiquid” milyonerler dönemi başladı. Bloomberg yazarı Allison Schrager’ın analizine göre, bu yeni zenginlik modeli bireylerin hem kişisel bütçelerini hem de ülke ekonomisini derinden etkiliyor. Gayrimenkul, borsa hisseleri veya özel şirket hisselerinde tutulan servetler, rekor düzeyde büyürken nakit akışı aynı hızda artmıyor. Bu makale, likidite sıkıntısının milyonerlerin günlük yaşamı ve yatırım kararları üzerindeki etkisini irdeliyor.
Geçmişte milyonerler büyük bölümünü nakit veya mevduatta tutarken, günümüzde servetin yaklaşık %70’i gayrimenkul ve uzun vadeli yatırım araçlarında kilitlenmiş durumda. Fed verileri, ortalama milyonerin elinde yalnızca toplam servetinin %5-10’u kadar likit varlık bulunduğunu gösteriyor. Bu durum, ani sağlık masrafları, ekonomik durgunluk ya da yeni yatırım fırsatları karşısında bireyleri kırılgan hale getiriyor. Uzmanlar, “zengin ama nakitsiz” kesimin büyümesinin sistemik risk oluşturabileceği konusunda uyarıyor.
Likidite sıkıntısı, özellikle büyük şehirlerde gayrimenkul zengini olan emlak yatırımcılarını vuruyor. Ev fiyatlarının tırmanmasıyla birlikte kira getirisi oranları düşerken, kredilerin maliyeti artıyor. Sonuçta, servet kâğıt üstünde büyürken elde edilen nakit akış daralıyor. Bu baskı, yatırımcıların ya portföy satışına yönelmesine ya da daha yüksek riskli kısa vadeli araçlara yönelmesine neden olarak piyasada dalgalanmayı körüklüyor. Uzun vadede, bu eğilim gayrimenkul fiyatlarını dengeleyici etki yapabilir.
Borsadaki milyonerler için durum farklı değil: Hisselerini satmadan büyük harcamalar yapamıyor, satış yaptıklarında ise vergi yüküyle karşılaşıyor. Bu nedenle çoğu, portföy kredileri gibi finansal enstrümanlara yöneliyor. Ancak faiz oranlarının yükselmesi bu kredilerin maliyetini artırınca “krediyle yaşayan milyoner” modeli darbe yedi. Finansal danışmanlar, müşterilerine nakit rezervi oluşturmayı ve temettü odaklı hisse senetlerini artırmayı öneriyor. Yeni dönemde, likiditeyi koruma stratejileri servetin sürdürülebilirliği için belirleyici olacak.
Sonuçta, ABD’de milyonerlik kavramı yeniden tanımlanıyor: Büyük servet artık otomatik olarak büyük harcama gücü anlamına gelmiyor. Likidite yönetimi, finansal planlamanın merkezine yerleşirken; vergi, kredi ve enflasyon parametreleriyle dengelenen yeni bir “zenginlik ekosistemi” doğuyor. Uzmanlara göre, bu dönüşüm hem bireysel yatırımcıların hem de politika yapıcıların uzun vadeli öngörü geliştirmesini zorunlu kılıyor. Gelecekte başarılı milyonerler, varlıklarını büyütmenin yanı sıra onlara ne zaman ve nasıl erişeceklerini de stratejik olarak planlayacak.
undefined
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder